Usługa: audyt VMware → architektura PVE → PoV → fale migracji → szkolenie i wsparcie. Szczegóły: wdrożenie Proxmox dla firm. Poradnik poniżej zostaje dla adminów — także gdy migrację prowadzi partner. Typowa ścieżka to migracja vmware esxi do proxmox ve; migracja vmware w firmie to więcej niż konwersja dysków.
- Wymagania wstępne i przygotowanie PVE
- Inwentaryzacja i audyt środowiska VMware
- Porównanie metod migracji
- Macierz: Wizard vs virt-v2v vs OVF
- ESXi Import Wizard — krok po kroku
- Workflow virt-v2v (konwerter dysków)
- Mapowanie sieci: VLAN i mosty Linux
- Projekt storage: ZFS, iSCSI, Ceph
- Strojenie gości: VirtIO w Windows i Linux
- Przypadki brzegowe: snapshoty, vSAN, BSOD Windows
- Migracja klastra HA na Proxmox
- Walidacja i przełączenie z minimalnym przestojem
- Plan cofnięcia i wygaszenie VMware
- Lista kontrolna przed przełączeniem (do wydruku)
- Pytania i odpowiedzi
Wymagania wstępne i przygotowanie PVE
Każda migracja vmware proxmox wymaga stabilnego środowiska docelowego zanim skopiujesz pierwszą maszynę wirtualną. Proxmox VE 8.2 lub nowszy (z pakietem pve-esxi-import-tools) udostępnia natywny Import Wizard dla ESXi 6.5–8.0. Starsze wersje PVE nadal pozwalają na migrację przez virt-v2v lub ręczny import VMDK/OVF.
Przed startem upewnij się, że masz kompletny backup VMware (Veeam, NetBackup lub snapshot na poziomie storage) oraz działający Proxmox Backup Server lub równoważny mechanizm kopii zapasowych na docelowym klastrze. VMware pozostaje źródłem prawdy do momentu formalnego przełączenia — nie wyłączaj hostów ESXi przed walidacją. Przed importem usuń wszystkie snapshoty VM, bo spowalniają import. Punktem cofnięcia jest oryginalna, wyłączona VM na ESXi i backup — snapshot do tego nie jest potrzebny.
Minimalna topologia produkcyjna HA: 3 węzły Proxmox dla kworum Corosync (pmxcfs). Dwa węzły nie zapewniają bezpiecznego quorum przy awarii jednego hosta.
Lista kontrolna infrastruktury
- Proxmox VE 8.2+ z aktualnymi aktualizacjami i zainstalowanym
pve-esxi-import-tools - Sieć zarządzania: 1 GbE minimum, migracja dużych VM — dedykowany VLAN 10/25 GbE między ESXi a PVE
- Konto administratora ESXi (np. root) — vCenter nie jest wymagany, a import bezpośrednio z hosta ESXi jest znacznie szybszy
- Storage docelowy: local-zfs, NFS, iSCSI lub Ceph — z wolną przestrzenią ≥ 120% rozmiaru VM (snapshoty, logi, bufor)
- Skonfigurowany Proxmox Backup Server lub harmonogram
vzdumpprzed migracją produkcyjną - Dokumentacja mapowania VLAN: portgrupy VMware → mosty vmbr w Proxmox
- Okno serwisowe na finalny import (VM musi być wyłączona na ESXi przy standardowym imporcie)
Inwentaryzacja i audyt VMware
Bez pełnej inwentaryzacji nie wybierzesz właściwej metody migracji ani nie oszacujesz czasu przełączenia. Zbierz listę VM z zużyciem zasobów, zależnościami aplikacyjnymi, konfiguracją sieci i wyjątkami (RDM, vGPU, nieobsługiwany vSAN).
Co oznacza każdy rekord
- VM ze snapshotami — usuń wszystkie przed importem (importer wystartuje i ze snapshotami, tylko wolniej)
- Dyski RDM (fizyczne mapowanie) — Import Wizard ich nie obsługuje; wymagana migracja na VMDK lub passthrough PCIe/NVMe
- vSAN — nie jest wspierany przez natywny importer; eksport OVF lub virt-v2v przez sieć
- VM z zainstalowanymi VMware Tools — odinstaluj je na ESXi przed migracją (zwłaszcza w Windows); usunięcie po przeniesieniu na Proxmox bywa trudne
- Zależności HA aplikacyjnej — oznacz pary klastrowe do migracji w trybie przełączenia z minimalnym przestojem (jedna instancja na raz)
Porównanie metod migracji
Proxmox nie oferuje natywnego odpowiednika vMotion z ESXi na KVM — przełączenie z minimalnym przestojem (near-live) to proces inżynieryjny (kopia w tle + krótkie wyłączenie źródła), a nie jednoklikowa migracja na żywo między hypervisorami. Poniższa tabela pomaga dobrać narzędzie do skali i typu VM.
| Metoda | Opis | Przestój | Kiedy stosować |
|---|---|---|---|
| ESXi Import Wizard | Natywny importer PVE 8.2+ przez API ESXi; mapuje VMX → konfiguracja QEMU | VM wyłączona na ESXi (opcja live-import startuje VM na PVE wcześniej) | Standardowa migracja VM z ESXi 6.5–8.0 |
| virt-v2v (libguestfs) | Konwersja VMDK → qcow2/raw + instalacja sterowników VirtIO w gościu | VM wyłączona podczas konwersji | Windows/Linux, duże dyski, automatyczne VirtIO |
| Import OVF/OVA | qm importovf lub kreator GUI dla wyeksportowanych szablonów | Zależy od rozmiaru OVA | VM bez bezpośredniego dostępu ESXi, szablony OVF |
| Import dysku (VMDK) | Kopiowanie plików VMDK na storage PVE + qm disk import | VM wyłączona | Pojedyncze dyski, pliki VMDK już skopiowane na PVE |
| Attach & Move | VM na PVE startuje bezpośrednio z pliku VMDK na współdzielonym NFS (widocznym dla ESXi i PVE), a dysk jest potem przenoszony na żywo na docelowy storage (qm disk move) | Tylko restart VM na PVE | Duże dyski, NFS współdzielony między ESXi a PVE |
| Przełączenie z minimalnym przestojem | Pełna kopia online + delta sync + krótkie wyłączenie źródła | Sekundy–minuty (nie natywny ESXi live migrate) | Produkcja HA, bazy danych, serwisy krytyczne |
Live-import w PVE uruchamia VM na Proxmox po skopiowaniu minimalnych danych bootowych — VM na ESXi nadal musi być wyłączona. To skraca przestój, ale nie jest równoważne z vMotion ani migracji na żywo bez wyłączenia źródła.
Macierz decyzyjna: Import Wizard vs virt-v2v vs OVF/OVA
Poniższa tabela to szybki wybór metody vmware to proxmox migration — możesz linkować bezpośrednio do tego fragmentu (#vtp-method-matrix) z runbooków wewnętrznych.
| Kryterium | ESXi Import Wizard | virt-v2v | OVF / OVA |
|---|---|---|---|
| Wymagany dostęp do ESXi API | Tak (443/tcp) | Opcjonalnie (VDDK) | Nie — wystarczy plik eksportu |
| VM na vSAN | Nieobsługiwane | Tak, VDDK transportem NBD | Tak, po eksporcie OVF z vCenter |
| Snapshoty na VM | Spowalniają import — usunięcie ich przyspiesza | Najlepiej VM bez snapshotów | Eksport zwykle bez snapshotów |
| Automatyczne VirtIO (Windows) | Częściowo — często ręcznie po imporcie | Tak (virtio-win w locie) | Nie — ręczna instalacja sterowników |
| Mapowanie VMX → QEMU | Automatyczne | Ręczne qm set | Z metadanych OVF |
| GUI w Proxmox | Pełny kreator | CLI (conversion host) | qm importovf + GUI |
| Batch (dziesiątki VM) | API / skrypty qm import | Skalowalne w cron/Ansible | Jedna VM na eksport |
| Typowy przestój | Pełny import offline | Konwersja offline | Zależy od rozmiaru OVA |
| Kiedy wybrać | Standard ESXi 6.5–8.0, lokalny/SAN datastore | Windows, nietypowe dyski, masowa konwersja | vSAN, brak API, archiwalne VM |
Lista kontrolna wyboru metody (30 sekund)
- Datastore to vSAN? → virt-v2v -it vddk (NBD czyta vSAN) albo OVF. Import Wizard dopiero po wyniesieniu dysku poza vSAN. Szyfrowany VMDK? → najpierw odszyfruj w vCenter, potem OVF
- Na VM są snapshoty? → usuń wszystkie przed importem. Wizard wystartuje i ze snapshotami, tylko wolniej
- Windows Server bez VirtIO? → virt-v2v albo Wizard i przełączenie kontrolera przez tymczasowy dysk VirtIO SCSI (sekcja 08)
- Pojedyncza VM, ESXi online, brak wyjątków? → Import Wizard
- Brak dostępu do hosta, tylko pliki? → OVF lub lokalny virt-v2v -i disk
ESXi Import Wizard — krok po kroku
Oficjalny Import Wizard (od PVE 8.2) dodaje źródło typu „ESXi” w Datacenter → Storage → Add. Importer korzysta z publicznego API ESXi — bez własnościowych hooków VMware. Dla automatyzacji użyj równoważnego polecenia qm import.
Dodaj źródło ESXi
W GUI: Datacenter → Storage → Add → ESXi. Podaj IP/FQDN hosta, konto administratora. Przy self-signed cert dodaj CA do trust store lub zaznacz „Skip Certificate Verification” (tylko lab).
Wybierz VM i storage docelowy
Przejdź do zawartości storage ESXi, zaznacz VM, kliknij Import. Mapuj interfejsy sieciowe na most vmbr. Wybierz storage (np. local-zfs, ceph-pool).
Wyłącz VM na ESXi i uruchom import
Standardowy import wymaga wyłączonej VM na źródle. Opcjonalnie włącz live-import, aby PVE uruchomił gościa po skopiowaniu danych bootowych.
W virtio= podaj adres MAC źródłowej VM (z pliku .vmx — ethernet0.address lub ethernet0.generatedAddress — albo z qm config $VMID zaraz po imporcie). Bez niego Proxmox wygeneruje losowy MAC, co psuje rezerwacje DHCP i licencje powiązane z adresem MAC.
Import przez vCenter działa, ale jest znacznie wolniejszy niż bezpośrednio z hosta ESXi. W produkcji rekomendujemy dodanie każdego hosta ESXi jako osobnego źródła importu.
Workflow virt-v2v
virt-v2v z projektu libguestfs to sprawdzony konwerter dysków VMware → KVM. Sterowniki VirtIO w Windows wstrzykuje tylko wtedy, gdy na hoście konwersji jest virtio-win (katalog albo ISO); w Linuxie przebudowuje initramfs. Idealny, gdy Import Wizard napotyka problemy z nietypową konfiguracją VMX lub gdy potrzebujesz offline konwersji na dedykowanym hoście konwersji.
Na hoście konwersji (Debian/Ubuntu/RHEL albo węzeł Proxmox z wolnym miejscem) zainstaluj osobny pakiet virt-v2v (apt install virt-v2v), a do odczytu dysków przez vCenter rozpakuj bibliotekę VMware VDDK do /opt/vmware-vix-disklib. Poniższy przykład konwertuje VM prod-db-01 do VMID 201 (VMID 200 zajęła już prod-web z Import Wizard).
Parametr -io vddk-thumbprint jest wymagany w virt-v2v starszym niż 2.10 — Proxmox VE 9 (Debian 13) dostarcza virt-v2v 2.6. Odcisk SHA-1 certyfikatu serwera z adresu -ic (tu vCenter) odczytasz poleceniem openssl s_client -connect vcenter.firma.pl:443 </dev/null | openssl x509 -noout -fingerprint -sha1. OpenSSL dopisuje na początku linii prefiks sha1 Fingerprint=, a -io vddk-thumbprint przyjmuje wyłącznie pary szesnastkowe — obetnij prefiks, na przykład sed 's/.*Fingerprint=//', i wklej sam wynik. Sterowniki VirtIO dla Windows virt-v2v bierze z /usr/share/virtio-win (albo ze ścieżki w zmiennej VIRTIO_WIN, która może wskazywać plik virtio-win.iso) — Debian nie ma pakietu virtio-win, więc przed konwersją Windows pobierz ISO na host konwersji. W qm create podaj adres MAC źródłowej VM (z pliku .vmx), żeby nie stracić rezerwacji DHCP ani licencji powiązanych z MAC.
Alternatywa: konwersja lokalnego VMDK
Jeśli masz już skopiowane pliki VMDK na hoście PVE:
Mapowanie sieci: VLAN i mosty
Portgrupy VMware z VLAN ID mapujemy na mosty Linux z tagiem 802.1Q. W Proxmox standardem jest vmbr0 jako trunk z wieloma VLAN-ami gości lub dedykowane mosty per segment.
| VMware | Proxmox VE | Przykład |
|---|---|---|
| vSS / vDS portgroup VLAN 100 | bridge=vmbr0,tag=100 | Produkcja aplikacji |
| Portgroup bez VLAN (native) | bridge=vmbr0 (bez tag) | Management |
| vDS LACP uplink | OVS bridge lub linux bond + vmbr | Agregacja 2×25GbE |
| NSX overlay | SDN EVPN/VXLAN (osobny projekt) | Mikrosegmentacja |
Po migracji zweryfikuj MAC adresy i reguły firewall (iptables/nftables, Proxmox firewall). Zmiana kolejności interfejsów eth0/eth1 w gościu może wymagać korekty netplan lub /etc/udev/rules.d/70-persistent-net.rules.
Projekt storage: ZFS, iSCSI, Ceph
Wybór storage determinuje możliwość live migration między węzłami PVE, wydajność I/O i koszt. Trzy najczęstsze modele w migracjach z VMware:
Local-ZFS
Prosty start: każdy węzeł ma własny pool ZFS. Brak współdzielonego storage — live migration lokalnych dysków w tym samym klastrze to qm migrate --online --with-local-disks. qm remote-migrate kopiuje dyski między klastrami i nie wymaga współdzielonego storage. Dobre dla mniejszych klastrów i środowisk dev/test.
iSCSI / NFS (SAN)
Współdzielony LUN lub export NFS montowany na wszystkich węzłach. Umożliwia natywną migrację na żywo między hostami PVE (qm migrate). Integracja z istniejącym SAN po migracji z VMFS.
Ceph RBD
Rozproszony storage wbudowany w Proxmox — replikacja 3x, self-healing, skalowanie poziome. Wymaga dedykowanej sieci storage (minimum 10 GbE, rekomendowane 25 GbE). Zamiennik vSAN bez licencji Broadcom.
Strojenie gości: VirtIO w Windows i Linux
Po migracji zamień emulowane urządzenia VMware (vmxnet3, LSI Logic) na VirtIO dla lepszej wydajności i mniejszego CPU overhead. Import Wizard częściowo mapuje interfejsy. virt-v2v instaluje sterowniki Windows tylko wtedy, gdy na hoście konwersji jest virtio-win.
Windows Server
- Przed migracją, jeszcze na ESXi: odinstaluj VMware Tools w Panelu sterowania (Programy i funkcje) tuż przed wyłączeniem VM — usunięcie ich po przeniesieniu na Proxmox bywa trudne
- Zamontuj ISO
virtio-win.iso— nie ma go w repozytoriach Proxmox; pobierz je z projektu Fedora: fedorapeople.org/groups/virt/virtio-win/direct-downloads/ - Zainstaluj sterowniki z pakietu virtio-win-guest-tools: VirtIO SCSI, VirtIO Net, QEMU Guest Agent
- Włącz QEMU Guest Agent w konfiguracji VM:
--agent enabled=1 - Kontroler dysku systemowego zmień na VirtIO SCSI dopiero wtedy, gdy Windows załadował sterownik vioscsi (procedura z dyskiem tymczasowym poniżej)
- Zweryfikuj aktywację Windows — zmiana motherboard UUID może wymagać reaktywacji KMS
Windows Server — unikanie BSOD (0x7B INACCESSIBLE_BOOT_DEVICE)
Najczęstszy błąd po migracji na Windows: niebieski ekran 0x0000007B zaraz po przełączeniu kontrolera dysku na VirtIO SCSI. Import Wizard ma dla gościa Windows opcję „Prepare for VirtIO-SCSI” (domyślnie zaznaczoną przy rozruchu UEFI): przepina dyski SCSI na SATA i ustawia kontroler VirtIO SCSI. Bez niej dyski zostają na kontrolerze SCSI odwzorowanym z pliku VMX (LSI albo PVSCSI). Dysk na SATA uruchomi się od razu, ale sama instalacja virtio-win nie wystarcza: dopóki Windows nie wykryje urządzenia na kontrolerze VirtIO SCSI, nie ładuje sterownika vioscsi przy rozruchu i nie znajdzie woluminu rozruchowego.
- Metoda A (przygotowanie na ESXi): na działającej VM zamontuj
virtio-win.isoi zainstaluj virtio-win-guest-tools. Sterownik VirtIO SCSI musi być zainstalowany i ustawiony na start podczas rozruchu systemu — sam instalator tego nie gwarantuje, więc po imporcie i tak najbezpieczniej wykonać krok z dyskiem tymczasowym (Metoda B) - Metoda B (zalecana): po imporcie dysk systemowy powinien być na SATA lub IDE — tylko te magistrale Windows obsługuje bez dodatkowych sterowników, więc jeśli kreator zostawił go na SCSI, przepnij go przed pierwszym uruchomieniem; uruchom VM; zainstaluj virtio-win-guest-tools z ISO; dodaj mały tymczasowy dysk na kontrolerze VirtIO SCSI i uruchom VM, aby Windows załadował vioscsi; wyłącz VM, usuń dysk tymczasowy, przepnij dysk systemowy jako
scsi0na VirtIO SCSI, ustaw kolejność rozruchu i uruchom VM - Metoda C: virt-v2v wstrzykuje sterowniki podczas konwersji, gdy na hoście jest virtio-win (na PVE 9 ISO trzeba podłożyć — sekcja 05) — najmniej ryzyka BSOD przy pierwszym rozruchu na PVE
- VMware Tools odinstaluj przed migracją, jeszcze na ESXi — pozostawione usługi VMware mogą kolidować z QEMU Guest Agent, a ich usunięcie po migracji bywa trudne
- Sprawdź tryb UEFI vs BIOS — Import Wizard zachowuje firmware; przy OVF zweryfikuj
qm set <vmid> --bios ovmfvsseabios
Linux
- Większość nowoczesnych kerneli ma wbudowane moduły virtio_blk/virtio_scsi
- Po virt-v2v:
update-initramfs -u(Debian/Ubuntu) lubdracut --force(RHEL) - Zainstaluj
qemu-guest-agenti uruchom usługę - Sprawdź
lsblki fstab — nazwy urządzeń mogą się zmienić z /dev/sda na /dev/vda
Przykład dla VM 201 (prod-db-01 z sekcji virt-v2v): przepięcie dysku z virtio0 na scsi0 i sieć w VLAN 100 z zachowanym adresem MAC. W Windows najpierw wykonaj krok z tymczasowym dyskiem VirtIO SCSI opisany wyżej.
Przypadki brzegowe: snapshoty, vSAN, BSOD Windows
Większość nieudanych importów to nie błąd Proxmox, lecz stan źródła VMware. Poniżej procedury dla siedmiu najczęstszych problemów przy migracji vmware proxmox.
1. Snapshoty spowalniają Import Wizard
Import maszyny ze snapshotami jest możliwy, ale wyraźnie wolniejszy. Najlepiej, żeby VM nie miała żadnych snapshotów: usuń je przed importem. To skraca czas, choć nie jest warunkiem startu importera.
2. VM na vSAN — Import Wizard nie zadziała
Natywny importer czyta datastore przez ESXi API — obiekty vSAN nie są eksportowalne tą ścieżką. Procedura obejścia:
- Storage vMotion VM na datastore NFS/VMFS (poza vSAN) — potem Import Wizard
- Eksport OVF/OVA z vCenter →
qm importovfna Proxmox - virt-v2v przez VDDK z vCenter (VM wyłączona; transport NBD czyta vSAN i nie wymaga wyniesienia dysku)
- Dla dużych VM: klon na staging LUN, import z stagingu, usuń klon po walidacji
3. RDM i dyski niezależne (p-mode)
Raw Device Mapping w trybie fizycznym nie ma pliku VMDK z danymi do skopiowania, a Storage vMotion takiego dysku przenosi wyłącznie plik mapowania — dane zostają na LUN-ie. Aby uzyskać VMDK, wykonaj migrację na zimno (VM wyłączona) na inny datastore z docelowym formatem dysku Thin Provision lub Thick Provision albo odłącz RDM, dodaj ten sam LUN ponownie jako RDM w trybie wirtualnym i wykonaj Storage vMotion ze zmianą formatu dysku. Alternatywnie zaplanuj w Proxmox bezpośrednie podłączenie LUN-u do VM lub PCIe passthrough dla wyjątków (np. licencjonowany HBA).
4. Zaszyfrowane VM i vTPM
Zaszyfrowanych dysków VM (np. przez politykę storage VM Encryption) nie da się zaimportować — najpierw usuń szyfrowanie, przypisując w vCenter politykę storage bez szyfrowania. Stanu vTPM nie da się przenieść z VMware do Proxmox — dodaj nowy moduł TPM w konfiguracji QEMU, a jeśli klucze szyfrowania całego dysku (np. BitLocker) są w vTPM, przed migracją wyłącz szyfrowanie albo zabezpiecz klucz odzyskiwania.
5. VLAN — VM bootuje, ale brak sieci
Po migracji najczęstszy problem sieciowy to błędny tag VLAN albo most bez bridge-vlan-aware yes i bridge-vids.
| Objaw | Przyczyna | Naprawa |
|---|---|---|
| Brak IP po bootcie | Zły tag w qm set --net0 | Porównaj VLAN ID portgrupy VMware z tag= w PVE |
| eth0 → eth1 w Linuxie | Zmiana kolejności NIC | netplan / 70-persistent-net.rules |
| Windows „nieznana sieć” | Nowy MAC → nowy profil | Przypisz statyczne IP lub reset profilu sieci |
| Ruch nie przechodzi mimo IP | Firewall PVE / brak trunku | bridge-vlan-aware yes i bridge-vids 2-4094 + sprawdź switch port mode |
6. Windows BSOD 0x7B po pierwszym restarcie
Patrz sekcja VirtIO powyżej. Skrót: nie przełączaj dysku systemowego na VirtIO SCSI zaraz po instalacji sterowników. virt-v2v wstrzykuje sterowniki tylko wtedy, gdy na hoście jest virtio-win. Przy Wizard dysk ląduje na SATA wyłącznie z włączoną opcją „Prepare for VirtIO-SCSI” (domyślnie przy UEFI); bez niej zostaje na SCSI z pliku VMX i przed pierwszym startem trzeba go przepiąć na SATA albo IDE. Potem zainstaluj virtio-win, dodaj tymczasowy dysk na VirtIO SCSI i uruchom VM, aby Windows załadował vioscsi — dopiero potem usuń dysk tymczasowy i przepnij dysk systemowy na scsi0.
7. Import Wizard zwraca „certificate verify failed”
ESXi używa self-signed cert. W labie: Skip verification. W produkcji: dodaj cert ESXi do trust store PVE lub użyj FQDN zgodnego z SAN w certyfikacie.
Migracja klastra HA na Proxmox
VMware HA (vSphere DRS/HA) nie ma bezpośredniego odpowiednika podczas migracji ESXi → PVE. HA w Proxmox włączasz po przeniesieniu VM na współdzielony storage i skonfigurowaniu minimum 3 węzłów.
| VMware | Proxmox VE | Uwagi migracyjne |
|---|---|---|
| vSphere HA | pve-ha-manager + quorum 3 węzły | Włącz HA dopiero po migracji VM na shared storage |
| DRS | Dynamic Load Balancer (PVE 9.2+) | Wymaga HA; reguły affinity są respektowane, ale nie są warunkiem |
| vMotion wewnątrz vSphere | qm migrate między węzłami PVE | Współdzielony storage albo qm migrate --with-local-disks |
| FT (Fault Tolerance) | Brak 1:1 — replikacja aplikacyjna | Zaplanuj active/passive lub K8s/DB cluster |
Kolejność migracji klastra aplikacyjnego
- Migruj passive / secondary node pierwszy — waliduj na izolowanym VLAN
- Przełącz ruch (DNS/LB) na instancję na PVE
- Migruj primary w oknie serwisowym (przełączenie z minimalnym przestojem)
- Dodaj obie VM do grupy HA w Proxmox dopiero po testach failover
- Ustaw reguły anti-affinity, aby repliki nie lądowały na tym samym węźle
HA nie przenosi dysku. VM wystartuje na innym węźle tylko wtedy, gdy dysk już tam jest: współdzielony storage (iSCSI, NFS, Ceph) albo replika ZFS.
Walidacja i przełączenie z minimalnym przestojem
Przełączenie z minimalnym przestojem to sekwencja faz minimalizująca przestój — nie jest to natywna migracja na żywo z ESXi. Stosuj ją dla systemów produkcyjnych, gdzie akceptowalne są sekundy–minuty niedostępności.
Kopia wstępna
Przygotowawczy zrzut (backup albo kopia dysku) może powstać, gdy VM jeszcze działa na ESXi. Sam Import Wizard — także z live-import — wymaga wyłączenia źródła. Live-import tylko wcześniej uruchamia gościa na PVE; to nie jest kopia online.
Testy na PVE (izolowana sieć)
Uruchom kopię na Proxmox w VLAN testowym. Sprawdź logowanie, usługi, integrację z bazą danych.
Finalne przełączenie
Wyłącz VM na ESXi, wykonaj ostatnią synchronizację delta, uruchom na PVE, przełącz DNS/load balancer. Typowy przestój: 30 s – 2 min.
Lista kontrolna walidacji przed produkcją
- Boot VM bez błędów — konsola Proxmox i logi systemu gościa
- Sieć: ping bramy, DNS, test portów aplikacji (curl, nc, telnet)
- Dysk: wydajność I/O (fio lub CrystalDiskMark w Windows)
- Backup PBS: pierwszy pełny backup po migracji z weryfikacją restore
- Monitoring: agent Prometheus/node_exporter lub SNMP — alerty skonfigurowane
- HA: VM dodana do grupy HA, test failover w oknie serwisowym
- Dokumentacja: zaktualizowany CMDB, diagram sieci, procedura operacyjna
Plan cofnięcia i wygaszenie VMware
Do momentu formalnego decommission środowisko VMware pozostaje gotowe do powrotu. Cofnięcie to zwykle przełączenie DNS/VIP z powrotem na ESXi i uruchomienie oryginalnej VM — minuty, nie godziny.
- Utrzymuj oryginalną, wyłączoną VM na ESXi do końca okresu obserwacji (30–90 dni)
- Nie usuwaj datastores VMFS dopóki wszystkie VM nie są zweryfikowane na PVE
- Po stabilnym okresie: wyrejestruj wyłączoną VM z ESXi i zwolnij datastore
- Zamknij licencje Broadcom / anuluj subskrypcję vSphere po akceptacji zarządu
- Zarchiwizuj eksporty PowerCLI i dokumentację konfiguracji VMware (compliance)
Plan cofnięcia zawsze na piśmie: dla każdej krytycznej VM zapisz RTO, osobę decyzyjną i kroki przełączenia (DNS, VIP, firewall). Przetestuj cofnięcie w środowisku staging przed przełączeniem produkcyjnym.
Procedura cofnięcia (szablon)
| Krok | Akcja | Odpowiedzialny | Czas |
|---|---|---|---|
| 1 | Zatrzymaj VM na Proxmox (qm stop) | Admin PVE | 30 s |
| 2 | Uruchom oryginalną, wyłączoną VM na ESXi | Admin VMware | 1–2 min |
| 3 | Przełącz DNS / VIP / firewall na adresy VMware | Network team | 1–5 min |
| 4 | Weryfikacja aplikacji (health check, logi) | App owner | 5–15 min |
| 5 | Komunikat do użytkowników + post-mortem | IT manager | — |
Lista kontrolna przed przełączeniem (do wydruku)
Skopiuj lub wydrukuj listę kontrolną przed finalnym przełączeniem produkcji. Anchor: #vtp-checklist.
- Backup VMware + PBS snapshot VM na PVE po teście
- Brak snapshotów na VM źródłowej; oryginalna VM zostaje wyłączona na ESXi
- VirtIO / Guest Agent zainstalowane i przetestowane
- Mapowanie VLAN i firewall zweryfikowane na VLAN testowym
- DNS TTL obniżony (300 s) 24 h przed przełączeniem
- Procedura cofnięcia podpisana przez właściciela aplikacji
- Okno serwisowe i komunikat do użytkowników wysłany
- Monitoring i alerty skonfigurowane na docelowej VM
Najczęstsze pytania
pve-esxi-import-tools. Testowano z ESXi 6.5–8.0. Starsze środowiska migrujemy przez virt-v2v lub import OVF/VMDK.qm migrate --online --with-local-disks.scsi0 na VirtIO SCSI, ustaw kolejność rozruchu (qm set <vmid> --boot order=scsi0) i uruchom VM. Alternatywnie virt-v2v wstrzykuje sterowniki w trakcie konwersji, gdy na hoście jest virtio-win. Patrz sekcja VirtIO / BSOD.Potrzebujesz partnera do migracji — nie tylko listy kontrolnej?
Przeprowadzimy audyt VMware i wykonamy migrację vmware proxmox z planem cofnięcia i minimalnym przestojem — w ramach wdrożenia Proxmox dla firm. Poradnik powyżej zostaje Waszą mapą techniczną.
⚡ Bezpłatna analiza środowiska→ Oferta wdrożenia